نکات مهم درباره دیفن هیدرامین

به گزارش خبرنگار گروه فضای مجازی ، دیفن هیدرامین اثر هیستامین شیمیایی را در بدن کاهش می‌دهد و می‌تواند از علائمی مانند آبریزش بینی، عطسه، کهیر، بثورات پوست، خارش و سایر علائم سرماخوردگی را کنترل و درمان کند. این دارو برای درمان علائم بیماری‌هایی هم، چون پارکینسون استفاده می‌شود.

طریقه مصرف:

این دارو به صورت کپسول، قرص و نوع تزریقی وجود دارد.

دوز مصرفی برای بزرگسالان: بین ۳۸ تا ۷۶ میلی گرم هر ۴ تا ۶ ساعت طبق نیاز

برای کودکان ۲ تا ۶ سال: ۶ میلی گرم هر ۴ تا ۶ ساعت

کودکان ۶ تا ۱۲ سال: ۶ تا ۲۵ میلی گرم هر ۴ تا ۶ ساعت

کودکان بالای ۱۲ سال: ۲۵ تا ۵۰ میلی گرم هر ۴ تا ۶ ساعت

احتیاط ها:

• در صورت امکان پس از استفاده از دیفن هیدرامین، از رانندگی و مشاغلی که به هوشیاری کامل نیاز دارند، خودداری کنید.
• این دارو موجب خواب آلودگی و گیجی می‌شود.
• این دارو برای کودکان زیر دو سال توصیه نمی‌شود.
• در صورتی که به آسم، انسداد روده و معده، بیماری کلیوی و کبدی، کولوستومی یا ایلئوستومی، برونشیت، بیماری قلبی، سرفه‌های مزمن، گلوکوم، اختلال تیروئید و پتاسیم مبتلا هستید، با مشورت پزشک دیفن هیدرامین را مصرف کنید.
• آسیب پذیری نوزاد متولد نشده از طریق این دارو مشخص نیست. در صورتی که باردار هستید، برای مصرف با پزشک مشورت کنید.
• در زمان شیردهی از آنتی هیستامین‌هایی مانند دیفن هیدرامین استفاده نکنید. آنتی هیستامین‌ها تولید شیر را کند می‌کنند.
• مقدار دارو را با قاشق دارویی اندازه گیری کنید و از قاشق غذاخوری استفاده نکنید.
• حداکثر مصرف ۷ روز است، اگر بعد از ۷ روز علائم بیماری رفع نشد یا دچار سردرد، گلودرد یا سرفه شدید، به پزشک خود مراجعه کنید.
• تاثیرات بالینی این دارو، ۳۰ دقیقه بعد از مصرف مشهود است.
• در صورتی که آزمایش پوستی دارید و از دیفن هیدرامین استفاده می‌کنید، به پرسنل آزمایشگاه اطلاع دهید.
• دیفن هیدرامین اصولا در صورت نیاز مصرف می‌شود، پس اگر یک دوز را از دست دادید و نزدیک نوبت بعدی مصرف نبودید، آن را مصرف کنید.
• مصرف این دارو ممکن است باعث تاری دید شود، از کار‌های خطیر بپرهیزید.
• مصرف این دارو با دارو‌های خواب آور و مسکن، باعث خواب آلودگی شدید و گیجی مفرط می‌شود. از مصرف دارو‌های خواب آور با دیفن هیدرامین خودداری کنید.
• داروی خود را با دیگران به اشتراک نگذارید.
• این دارو باعث می‌شود خواب عمیق تری داشته باشید.
• ممکن است این دارو در کودکان و افراد مسن‌تر عوارض ناخواسته بیشتری ایجاد کند، چرا که ممکن است عملکرد اندام‌ها کامل انجام نشود.
• در صورتی که افزایش دوز تصادفی و ناگهانی داشته باشید، خطر ابتلا به عوارض بالا می‌رود.

محل نگه داری:

دارو را به دور از گرما و رطوبت نگه داری دارید و دور از دسترس کودکان قرار دهید.

عوارض:

در صورت مشاهده‌ی عوارض نشان دهنده‌ی رفتار آلرژیک مانند کهیر، تنفس دشوار، تورم گلو، زبان و لب فورا به پزشک مراجعه کنید. در صورتی که عوارض جدی هم، چون تپش قلب، لرزیدن قفسه سینه، مشکل در ادرار، سردرگمی، احساس قفل شدگی فک و دهان مشاهده کردید سریعا به پزشک مراجعه کنید.

عوارض جانبی کمتر رایج:

سرگیجه، اسهال، خواب آلودگی، عدم تعادل، خشکی دهان و گلو، خونریزی یا کبودی غیر معمول، یبوست، تاری دید، تشنج، اختلال در خواب، احساس خماری و خشکی چشم.

درمان‌های عوارض مشاهده شده (اگر به علت مصرف دارو است، مصرف را قطع کنید و در صورت حذف نشدن عارضه، به پزشک مراجعه کنید):

یبوست: زیاد آب بنوشید، فیبر رژیم غذایی خود را افزایش دهید، ورزش کنید و اگر خفیف بود زیر نظر پزشک از قرص‌های مسهل استفاده کنید.

تاری دید: رانندگی نکنید و از قطره روان کننده چشم استفاده کنید.

خونریزی یا کبودی: از انجام کار‌های سنگین بپرهیزید، روی محل خونریزی گاز استریل بگذارید و اگر بعد از ۱۵ دقیقه خونریزی بند نیامد به پزشک مراجعه کنید.

کم آبی و خشکی بدن: آب زیاد بنوشید، میوه و سبزیجات بخورید، غذا‌های آب دار مصرف کنید و از کرم مرطوب کننده استفاده کنید.

اسهال: آب زیاد بنوشید، با مشورت پزشک داروی ضد اسهال بخورید و مایعات مصرف کنید.

خواب آلودگی: رانندگی نکنید، به مکان‌های مرتفع نروید، با ماشین آلات کار نکنید و الکل ننوشید.

خشکی دهان: غذا‌های کم قند و کم اسید بخورید و از شوینده‌های حاوی الکی برای دهان استفاده نکنید.