اهمیت تاریخی رباط کریم/ عمارت باغ امیر سمنان/ پایتخت لواشک ایران/ آرامگاه سلطان عطابخش/ قهرج قدیمی ترین مسجد ایران

به گزارش گروه فضای مجازی ، با رباط کریم و اهمیت تاریخی آن، عمارت باغ امیر سمنان، پایتخت لواشک ایران، آرامگاه سلطان عطابخش، قهرج قدیمی ترین مسجد ایران در بسته گردشگری آشنا شوید.

قهرج، قدیمی ترین مسجد ایران

قدمت «مسجد جامع قهرج» که به «مسجد کهن» معروف است، به قرن اول هجری قمری می رسد و معماری آن نشان می دهد که این مسجد در دوره ساسانیان ساخته شده است. مسجد جامع قهرج سال هاست که با عنوان قدیمی ترین مسجد ایران معروف است.

در روستای قهرج از توابع مهریز استان یزد، در دل کویر و در کنار راه اصلی یزد - بافق، مناره های کاهگلی در زیر نور خورشید، در همان نگاه اول نظر هر توریستی را به خودش جلب می کند. رد مناره ها را که می گیریم به یک مسجد می رسیم؛ بنای مربعی شکل که در میان بومی های این منطقه به «حسینیه» نیز معروف است. در ورودی مسجد قهرج در سمت جنوب غربی عمارت قرار دارد و دو در ورودی دیگر که یکی باز و دیگری مسدود است، در سمت شرقی مسجد قرار گرفته اند.

شبستان مسجد و هر دو سمت شرقی - غربی آن در امتداد رواق قرار دارد و به وسیله طاق های گهواره ای پوشیده شده اند. قدیمی ترین مسجد ایران، در آذر ماه 1349 به شماره 906 به عنوان اثر ملی ایران به ثبت رسیده است.

فضای کلی مسجد قهرج از یک شبستان و رواقی به دور یک حیاط مرکزی، تشکیل شده است. این شبستان دو دهانه دارد که در آن فرش پهن می کنند، هر دهانه شبستان، یک قوس نیزه دار دارد، عرض دهانه های میانی شبستان، شباهت زیادی به عرض دهانه های میانی مسجد تاری دامغان دارد و کمی پهن تر از دو دهانه مجاورش است. این بزرگی دهانه میانی، در سمت قبله، نشان دهنده محراب است.

ارتفاع شبستان به عنوان مهمترین بخش مسجد، از سایر بخش های آن بیشتر است، حیاط مسجد قهرج کاملا مربع نیست و بخش شمالی اندکی از بخش جنوبی پهن تر است. جلوتر ستون های مستطیلی شکلی در شبستان مسجد وجود دارد که هر گوشه آنها، ستونک های تزئینی دارد، جزییات ستون ها باعث شده پژوهشگران مسجد قهرج را شبیه مساجدی چون مسجد «احمد ابن طولون» و «مسجد حکیم» که هر دو در قاهره ساخته شده اند بدانید، البته جالب است بدانید نمونه دیگری از این ستون ها در مسجد جامع میبد و مسجد کوشک در فردوس خراسان نیز پیدا شده است.

قدمت مساجد معمولا با توجه به ساختار و معماری محراب شان تعیین می شود. سراغ محراب قدیمی ترین مسجد ایران می رویم، یک محراب گچی در انتهای دهانه میانی شبستان بر روی دیوار قبله قرار دارد که عرضش 2 متر و 32 سانتیمتر و ارتفاعش 3 متر و 24 سانتیمتر است. کمی جلوتر یک محراب کوچک، در سمت غربی محراب اصلی دیده می شود، این محراب گچی است و در فاصله خیلی کمی از محراب اصلی قرار دارد.

یکی دیگر از مواردی که در مسجد قهرج وجود دارد و باعث می شود نفس هر محققی با دیدنش در سینه حبس شود، پنجره ای مستطیل شکل است که در درون یک قاب تزئینی چند پره در مقابل محراب و در زیر طاق دیده می شود. جالب اینجاست که شبیه همین قاب را محققان در بقایای مسجد بزرگ المتوکل در سامرا ثبت کرده اند.

آشنایی با آرامگاه سلطان عطابخش در کاشان

آرامگاه سلطان عطابخش بيرون از دروازهٔ قديم اصفهان - کاشان قرار دارد و به يکى از فرزندان موسى بن جعفر (ع) منسوب است. بناى اصلى بقعه امام‌زاده سلطان عطابخش، به دوره آل‌بويه (۴۴۷-۳۲۰ ه-.ق) تعلق دارد. سردرِ قديمى و قسمتى از صحن وسيع آن بر اثر احداث خيابان از بين رفته است.

ايوان بزرگ مدخل بقعه، سقف، رواق، تاق زيرگنبد و همچنين صفه‌اى که در انتهاى محوطهٔ داخل حرم، ‌ مقابل درِ ورودى قرار دارد با گچ، مقرنس‌کاريِ برجسته و نقاشى شده است. قبر امام‌زاده سلطان عطا بخش که در ميان صندوق چوبى ظريفى قرار گرفته، سابقاً با کاشى‌هاى نفيس قديمى پوشيده شده بوده که اکنون اثرى از آن‌ها ديده نمى‌شود. بقعه يک جفت درِ چوبى کنده‌کارى شده است و بر کتيبهٔ پايين دو لنگهٔ آن، به خط ثلث تاريخ‌هاى ۹۵۹ و ۹۶۲ ه-.ق حک شده است.

نقاشى‌هاى سقف ايوان و غرفه‌هاى داخل حرم امام‌زاده سلطان عطابخش، کار طاهر، نقاش و شاعر هنرمند معروف کاشانى است که قبر وى نيز در ايوان جلوى بقعه قرار گرفته است. در رواق‌‌هاى اطراف صندوقِ قبر امام‌زاده، قبور برجستهٔ متعددى وجود دارد که با سنگ‌هاى بلند و کاشى‌هاى خشتى منقش يا معرق بسيار زيبايى پوشيده شده است و روى آن‌ها، آيات قرآن و نام چهارده معصوم نقش بسته است. تاريخ‌هاى اين قبور، از سدهٔ نهم هجرى به بعد است و روى يکى از قبرهاى برجسته که با کاشى معرق بسيار ظريف و خوش‌رنگى تزئين يافته، بعد از صلوات دوازده امام، به خط ثلث زرد طلايى‌رنگ در زمينهٔ سرمه‌اى جملهٔ: «وفات سلاله السادات جلال‌الدين بن سيداحمد کاشى فى سنهٔ ثلاث عشرين و تسعمانه» (۹۳۲ ه-.ق) نوشته شده است. بر سنگ قبر ديگرى نيز عبارت «وفات يافت ميرزا ضياءالدين خواجه شمس‌الدين لاهيجانى سنهٔ سبعه ثمانين و تسعمانه» (۹۷۸ ه-.ق) ديده مى‌شود.

عمارت باغ امیر سمنان

عمارت باغ امیر سمنان، یکی از بناهای زیبا و دیدنی شهرسمنان است که قدمت آن به اواخر حکومت قاجاریه بر می‌گردد. عمارت باغ امیر سمنان بین سالهای 1275 تا 1285 توسط استاد معمار باشی و به دستور و هزینه صاحب بناحاج میرزا آقا فامیلی احداث شده است. علت نام گذاری بنا به عمارت باغ امیر، همجواری آن با باغ بزرگ امیر اعظم بوده است. امیر اعظم مشهور ترین حاکم ایالت قومس (استان سمنان فعلی) بوده است که در سال 1295 هـ . ش، به ضرب گلوله کشته شد.

عمارت و باغ امیر که به تبعيت از معماری صفوی ساخته شده است در متراژی به وسعت سه هزار متر مربع قرار دارد، که دارای دو باغ و دو منزل مسکونی بوده و از لحاظ فرهنگی به سه دسته فضا: شامل فضاهای عمومی، خصوصی و نیمه خصوصی تقسیم می‌شود . بنای فوق که خانه یکی از بزرگان و تجار سمنان بنام حاج میرزا آقا فامیلی بوده است به تملک شهرداری در آمده و آقای محمد عزیزالدین به عنوان سرمایه گذار در این پروژه با شهرداری سمنان مشارکت نموده است.

قدمت عمارت باغ امیر سمنان به اواخر حکومت قاجاریه بر می‌گردد. خانه سمنان داراي 10 بخش است. بخش های خانه امیر سمناان شامل بخش‌هاي چاپ، راديو، تلفن و مخابرات، آب، اتاق نشیمن، اسناد، سینما و عکس، موسیقی، مطبخ و … است. مجتمع تاریخی، فرهنگی، گردشگری باغ امیر به دو فاز تقسیم می شود: فاز اول آن موزه می باشد که شامل بخش های چاپ، رادیو، تلفن و مخابرات، اسناد، موسیقی، عکس و سینما بوده که در تاریخ 27 /12/ 94 با حضور مسئولین شهر به بهره برداری رسیده است و فاز دوم آن سفره خانه سنتی می باشد که در آینده نزدیک به بهره برداری خواهد رسید.

در موزه مجتمع باغ امیر سمنان در بخش تلفن و مخابرات بيش از 35 دستگاه تلفن با برند مختلف اعم از دستگاه مورس، تلفن‌های هندلی و تلفن‌های قدیمی، تلفن صحرایی و جنگی که در جنگ جهانی دوم مورد استفاده قرار می‌گرفته و اولین دستگاه تلفکس که در سمنان موجود بوده به نمايش گذاشته شده است.

عمارت باغ امیر سمنان بین سالهای 1275 تا 1285 توسط استاد معمار باشی احداث شده است. در خانه سمنان بزرگترین سند و وقفنامه آب سمنان به طول شش متر، شیرهای آب قدیمی و ساعت آبی، بالغ بر 100 سند قدیمی از اواخر قاجاریه تا دوره معاصر از جمله کوپن آذوقه مربوط به جنگ جهانی اول و دوم، اولین قرارداد تجاری سمنان با دولت روسیه، برگه تعرفه انتخابات مجلس سنا و شورای ملی مربوط به سال 1331 و….. قرار دارد.

بازدیدکنندگان از خانه – موزه امیر سمنان با مجموعه‌هایی چون مجموعه ابزار سلمانی، خطاطی و دستگاه بستنی ساز مربوط به یک قرن پیش، ساعت ورود و خروج مربوط به 80 سال قبل، ساعت سال کوک و اشیا و ابزارهایی که از تجاوز ارتش سرخ در سمنان حد فاصل سال هایی 1320 تا 26 باقی مانده است، آشنا مي‌شوند.

این بنا در سال 1380 به مالکیت شهرداری سمنان در آمد و تا حدي مورد مرمت قرار گرفت و در سال 91 به بخش خصوصي براي تبديل به خانه سمنان واگذار شد و تحت نظارت اداره كل ميراث فرهنگي استان سمنان تبديل به مجتمع تاریخی، فرهنگی، گردشگری شد. خانه سمنان در 27 اسفند ماه با حضور جمعي از مسئولان و علاقمندان به فرهنگ و تاريخ استان سمنان افتتاح شد. 

با دیدنی های شهرستان رباط کریم تهران آشنا شوید

شهرستان رباط کریم یکی از شهرستان‌های استان تهران است. شهرستان رباط کریم از هزاران سال قبل از مراکز تمدن و زندگی بوده و آثار متعدد باستانی که در سال ۶۹ و اواخر ۷۳ در حوالی رباط کریم از شش هزار سال قبل تا دوران قاجاریه بدست آمده مبین این ادعاست.

رباط کریم به دلیل واقع شدن بر سر راه “جاده ابریشم” و راه زیارتی “خراسان به بغداد” از قدیم الایام دارای اهمیت و توجه بوده است و از این روست که کهن ترین و بی نظیرترین کاروانسرا های ایران مانند کاروان سنگی در این منطقه ساخته می شود.

به تدریج با متروکه شدن آن حکام و رجالی که از این راه رفت و آمد می کردند به فکر ساختن یک کاروانسرای دیگر بنام کاروانسرای فتحعلیشاهی افتاده و چون رباط کریم از طبیعت زیبا و مصفا و باغ ها و مزارع فراوان و رودخانه های پر آب (در بازارک) برخوردار بوده از این رو این امر در دوره فتحعلیشاه قاجار تحقق می یابد . بعد از این که آقا محمد خان قاجار تهران را به پایتختی انتخاب و به عمران و آبادی آن همت گماشت و تهران مرکز دوائر دولتی و حکومتی شد لاجرم از نقاط مختلف مملکت مراجعات مردم برای رفع نیازها و مشکلات اداری و غیره که قبل از آن به اصفهان و قزوین بود بیشتر به تهران متوجه شد و بنابراین مردم مناطق جنوبی مملکت از جمله شیراز، اصفهان، قم، ساوه و … می بایست از رباط کریم که در مسیر جاده ساوه به تهران واقع بود عبور نمایند و کاروانیان ، قافله های بازرگانی و دسته های نظامی از این محل عبور می نمودند .

علت تجدید حیات و ترمیم رباط کریم :

وجود کاروانسراها عبور راه آهن تهران – خرمشهر از رباط کریم و وجود ایستگاه راه آهن کشف معدن منگنز در کوههای جنوب غربی رباط کریم موقعیت جغرافیایی رباط کریم که به علت نزدیکی به تهران استعداد شهرک اقماری پیدا کرده است احداث شهرک پرند در نزدیکی رودخانه شور منطقه رباط کریم در گذشته به عنوان دشتی سرسبز و آباد بوده و هم اکنون دارای زمین های کشاورزی وتاکستان های فراوانی است و محل استقرار، گذر و ارتباطات فرهنگی تمدن های باستانی مستقر در غرب (دشت قزوین) و شرق آن (ری باستان) از دوران پیش از تاریخ تا دوران اسلامی بوده است.

آثار باستانی و تحقیقات باستان شناسی در رباط کریم :

انبارهای یخی یخچالها: برای تهیه یخ در فصول بهار و تابستان از چند قرن گذشته در برخی از مناطق کشور انبارها و کارگاه های یخ ابداع و ساخته می شد تا یخ مورد نیاز ساکنین این مناطق از این طریق تامین شوند. این انبارهای یخی که بصورت مخروطی شکل همانند یک کله قند از خشت و گل با ارتفاع هفت تا هشت متر ساخته می شد در فصل زمستان در داخل چاله بزرگ به وجود آمده، آب را رها نموده و سپس ورودی و کلیه محفظه های آنها بطور کامل مسدود می شد و به تدریج با فرا رسیدن فصول بهار و تابستان و گرم شدن هوا یخ های قطور تولید شده مورد استفاده قرار می گرفت.شهرستان رباط کریم برای تهیه یخ در فصول بهار و تابستان از چند قرن گذشته در برخی از مناطق کشور انبارها، کارگاه های یخ ابداع و ساخته می شد تا یخ مورد نیاز ساکنین این مناطق از این طریق تامین شوند.

این انبارهای یخی که بصورت مخروطی شکل همانند یک کله قند از خشت و گل، با ارتفاع هفت تا هشت متر، ساخته می شد در فصل زمستان در داخل چاله بزرگ به مسدود می شد، به تدریج با فرا رسیدن فصول بهار، تابستان و گرم شدن هوا یخ های قطور تولید شده مورد استفاده قرار می گرفت.

این انبارها در دوران های زندیه و قاجاریه در ایران بیشتر ساخته شد، در رباط کریم برای تامین یخ این منطقه و کاروانیان سه انبار یخی در فواصل مختلف وجود داشت، که در اصطلاح محلی به یخچال معروف بودند.

از این انبارها تا حدود ۳۰ سال پیش نیز استفاده می شده است، که با جایگزین شدن یخچال های برقی این انبارها عملا غیر قابل استفاده شده اند .

کاروانسرای سنگی :کهن ترین کاروانسرای فلات ایران نزدیک رباط کریم و در کنار دشت آباد و حاصل خیز شهریار وجود دارد. دیوار ضخیم کاروانسرای رباط کریم ارتفاعی معادل دو برابر ارتفاع ساختمان هایی را دارد که در داخل کاروانسرا قرار دارند. طرح بنا بسیار ساده و شامل تعدادی اتاق است که درهای آنها بطرف حیاط مرکزی باز می شود. در سه طرف حیاط مرکزی سه ایوان وجود دارد که عرض این ایوان ها حدود پنج متر است. طرح ساختمان این کاروانسرا به طرح مسجد جامع ساوه شباهت دارد.

این مسجد در فاصله تقریبی ۵۰ کیلومتری از کاروانسرا قرار گرفته، در مسجد جامع در دوران صفوی تغییرات جزئی انجام گرفته و تنها اختلاف مسجد جامع ساوه با کاروانسرای رباط کریم این است که در کارونسرای سنگی فضای خالی گوشه ها را با اتاق های گنبد داری پر کرده اند. شهرستان رباط کریم کهن ترین کاروانسرای فلات ایران نزدیک رباط کریم و در کنار دشت آباد و حاصل خیز شهریار وجود دارد. طرح بنا بسیار ساده و شامل تعدادی اتاق است ، که درهای آنها بطرف حیاط مرکزی باز می شود.

کاروانسرای فتحعلیشاهی داخل شهر بافت قدیم  :کاروانسرای مذکور در سال ۱۲۴۵ هجری قمری در زمان پادشاهی فتحعلیشاه قاجار بنا شده و در کیلومتر ۳۷ جاده تهران – ساوه قرار گرفته است. شهرستان رباط کریم مشخصات و شناسنامه این بنا که در اداره کل میراث فرهنگی استان تهران ثبت شده به قرار ذیل است : این کاروانسرا در سال ۱۲۴۵ هجری قمری در زمان پادشاهی فتحعلیشاه قاجار بنا شده، در کیلومتر ۳۷ جاده تهران – ساوه قرار گرفته است.

سفر به پایتخت لواشک ایران

 منطه خرو را باید سرزمین دره های سرسبز، کوچه باغ های افسانه ای و رودهای خروشان نامید.

 آلوهای صادراتی «خرو» که شهرت جهانی دارد، این روزها در سبدهای سنتی، چشم انداز زیبایی به این روستا داده است. اگر می خواهید در یک سفر پرخاطره، هم آثار تاریخی ببینید، هم از زیبایی های طبیعت لذت ببرید، هم با صنایع دستی منحصر به فرد ایرانی آشنا شوید و هم دست پر از سفر برگردید، ما هم مثل «عطار نیشابوری» در «تذکره الاولیا» روستای «خروُ» نیشابور را به شما پیشنهاد می کنیم.

در بافت تاریخی روستای «خرو»، می توانید معماری صد سال پیش ایران را از نزدیکی ببینید. ارتفاعات سرسبز «خرو» و آبشارهای روستای هم گوشه ای از طبیعت دیدنی کوهپایه بینالود را به نمایش می گذارد اما این روستای پلکانی و  زیبا، بیشتر به آلوهایش معروف است، آن قدر که لقب پایتخت آلوی ایران را از آن خود کرده است.

پلکانی در بهشت، روستای «خرو» طبیعت زیبایی دارد و می توانید از ارتفاعات اطراف، باغ های روستا را ببینید. خرو، روستایی پلکانی است و دورنمای آن با باغ های سرسبزش از تپه های اطراف، قاب خوبی برای عکاس است.

 خرو، یکی از بزرگ ترین تولیدکنندگان محصولات باغی در سطح کشور است. «خرو» 2 آبشار دارد؛ آبشار «رودمیان» که آب رودخانه رودمیان را به رودخانه روستا می رساند و آبشار «ششو» که حاصل پیوند 6 رود کوچک به یکدیگر است.

برای رفتن به ییلاق، یک راه پیچ در پیچ کوهستانی، شما را به ییلاقات جنوبی بینالود مثل «زِشک» و «دهبار» وصل می کند. اگر اهل کوهنوردی های سبک و پیاده روی هستید، می توانید در یک برنامه چند ساعته از مسیر کوهستانی خرو، با طبیعت دیدنی بینالود از نزدیک آشنا بشوید.

معماری بافت سنتی شهر خرو، پلکانی است و از همین رو این شهر را «ماسوله خراسان» نامیده اند. خرو، همچنین یکی از بزرگ ترین تولیدکنندگان محصولات باغی در سطح کشور است. آلو بخارای خرو، دارای شهرتی جهانی است و این روزها برداشت آن به اتمام رسیده است.

باغداری، مهم ترین و رایج ترین فعالیت اهالی این منطقه است. باغ های فراوان آلو، سیب، گیلاس، گردو و همچنین تاکستان های فراوان، از جلوه های کم نظیر «خرو» به شمار می رود. یکی از جاذبه های چشم نواز خرو در فصل برداشت آلو از باغ ها، سبدهای بزرگ و پرشماری است که با ترتیبی خاص و در کنار هم، برای تهیه خشکبار آلو، روی پشت بام خانه ها قرار گرفته اند. آلوهای زردرنگ چیده شده روی سبدهای دایره ای شکل سنتی، نمای خاص و چشم نوازی به پشت بام های روستای خرو می دهند.

آلوی رسمی، عباسی، طرقبه ای یا آلوی خروی، یکی از 24 نوع آلوهای موجود در ایران است که در مناطق سردسیری می روید. این میوه، سیاه رنگ است و ظاهری بیضی شکل دارد و به دو شیوه تازه خوری و خشکبار مصرف می شود. خشکبار این میوه، رنگی طلایی و زرد دارد و در زمان برداشت این محصول، پشت بام منازل شهر خرو رنگی طلایی به خود می گیرد.

آلوی خشکبار معروف به آلو بخارا در کشورهای هند، بنگلادش، پاکستان و امارات عربی متحده، از طرفداران بیشتری برخوردار است و می توان گفت کشورهای یادشده، عمده مصرف کنندگان آلوی خشک «خرو» هستند. همه ساله بیش از 1700 تن از تولیدات خشکباری آلو از این شهر کوچک به کشورهای پاکستان، هند و امارات عربی متحده صادر می شود.

منطه خرو را باید سرزمین دره های سرسبز، کوچه باغ های افسانه ای، رودهای خروشان، چشمه های جوشان و آبشارهای باشکوه نامید. خرو، همچون بهشت گمشده ای در دامنه کوهستان مهربان بینالود است که چشم اندازهای بدیع و چشم نواز و دل انگیزی همچون شهری با معماری سنتی پلکانی که توسط حلقه ای از باغ ها و تاکستان ها در میان گرفته شده، کوه ها و ارتفاعاتی که دامنه های آنها را کمربندی سبز از باغ ها و درخت زارها دربر گرفته، دره هایی که رودخانه ها، چشمه ساران و آبشارها، طراوت و نشاط طبیعی و سرسبزی رویایی را پدید آورده اند، بخشی از جاذبه های طبیعت زیبای این منطقه است. 

معماری بافت سنتی شهر خرو، پلکانی است و از همین رو این شهر را «ماسوله خراسان» نامیده اند.

این گذرگاه، جاده ای قدیمی است که بنا بر مستندات تاریخی، قوم تاتار پس از به چنگ آوردن توس، برای دستیابی به نیشابور، از این گذرگاه راهی شدند و مردم خرو، جانانه در برابر مغول های خونخوار ایستادگی و جانفشانی کردند. این جاده کوهستانی چشم نواز که از میان باغ ها، رودها و کوه ها می گذرد، ارتباط دشت های شمال رشته کوه بینالود را با دشت نیشابور برقرار می سازد.

این آبشار که «شش او» یا «آبشار بزرگ» یا «آّبشار شاه آب» نیز نامیده می شود، در مسیر رودخانه کوچک خرو و در فاصله حدود 9 کیلومتری شهر خرو قرار گرفته و یکی از زیباترین و بلندترین آبشارهای خراسان است. گفتنی است که در منطقه خرو، دو رودخانه بزرگ و کوچک جاری است که از کوه های زنبورگاه در رشته کوه بینالود سرچشمه می گیرند. در مسیر هر دو رود، دو آبشار وجود دارد. مسیر شمال شرقی به چشمه علی و مسیر شمالی به آبشار بزرگ خرو می رسد.

دره سرسبز «رودمیان» یکی از زیباترین جاذبه های طبیعی منطقه خرو، دره ای سرسبز است با شیبی تند که در چند نقطه آن، چشمه سارهای زلال و شفاف می جوشند. در این دره، رودخانه بزرگ خرو جاری است و آبشاری نیز در مسیر رودخانه قرار دارد که به «آبشار رودمیان» یا «آّبشار کوچک» معروف است.

مسیر رسیدن به روستای خرو بسیار ساده است. از مشهد به نیشابور و 20 کیلومتر مانده به شهر، به ابتدای راه «خرو» می رسید که در سمت چپ جاده قرار دارد. از حاشیه جاده تا روستا 6 کیلومتر راه است. همچنین می توانید از سواری هایی استفاده کنید که در «پنجراه» نیشابور صف کشیده اند تا مسافران را به روستای خرو برسانند. ایستگاه مینی بوس های خرو هم در حاشیه «میدان بار» نیشابور قرار دارد.

برای اوقات در محله های روستای خرو می توانید روی خانه ها و خانه باغ های اجاره ای اهالی روستا حساب کنید. اگر هم دوست دارید، می توانید به نیشابور بروید و شب را در هتل های آنجا بگذرانید.

روستای «خرو» طبیعت زیبایی دارد و می توانید از ارتفاعات اطراف، باغ های روستا را ببینید.

علاوه بر آلو، ریواس «خرو» هم معروف است. اهالی خرو از ریواس، شربت هم می گیرند که آن هم علاقه مندان فراوانی دارد. قالیچه های دستباف و سبدهای حصیری از دیگر سوغاتی های روستای خرو است.

: انتشار مطالب و اخبار تحلیلی سایر رسانه های داخلی و خارجی لزوماً به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفاً جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه ای منتشر می شود.